Żółwin, mazowieckie Żółwin, mazowieckie

poniedziałek, 17 grudnia 2018

o wsi Żółwin, mazowieckie z przeszłości Żółwin, mazowieckie aktualności Żółwin, mazowieckie wspólne sprawy Żółwin, mazowieckie relaks Żółwin, mazowieckie OSP Żółwin, mazowieckie za miedzą

O Żółwinie

. Po uwłaszczeniu chłopów nastąpił wyraźny podział na wieś i folwark. W spisie dokonanym w 1827 r. w Żółwinie odnotowano 11 dymów (domów), nie dzieląc ich na część folwarczną i chłopską. W 1878 r. w folwarku doliczono się 4 domów murowanych i 8 drewnianych, zaś we wsi 31 domostw. Spis powszechny z 1921 r. wykazał w Żółwinie 77 mieszkańców folwarku (zajmowali cztery domy) oraz 295 mieszkańców wsi (w 44 domach).

Po uwłaszczeniu chłopi mogli dzielić ziemię i przekazywać ją spadkobiercom. Doprowadziło to do rozdrobnienia pól na wąskie, długie pasy. Sytuację poprawiła dokonana w okresie międzywojennym z inicjatywy właściciela Zarybia Janusza Regulskiego komasacja gruntów chłopskich.

Folwark Żółwin po uwłaszczeniu chłopów często zmieniał właścicieli. Najdłużej, od 1913 do 1940 r., władali nim Natansonowie: Michał, a po nim jego syn Henryk. Michał Natanson był wykształconym rolnikiem i społecznikiem. W 1938 r. ofiarował grunt na terenie Ustronia – tak nazywał się obszar po wschodniej stronie dzisiejszej ulicy Szkolnej - pod budowę szkoły powszechnej. Po przejęciu folwarku przez jego syna gospodarstwo podupadało.

Uruchomienie w 1927 r. Elektrycznej Kolei Dojazdowej ułatwiło mieszkańcom Żółwina podejmowanie pracy w Grodzisku, Pruszkowie i Warszawie. W 1933 r. utworzono gromadę Żółwin z wybieranym sołtysem, od połowy lat 30. we wsi działało Towarzystwa Popierania Budowy Szkół Powszechnych, w czerwcu 1939 r. dwóch mieszkańców - Józef Pietrzak i Józef Górczyński - otrzymało Brązowy Krzyż Zasługi "za zasługi na polu pracy społecznej".

W południe 1 września 1939 r. na Zarybie spadły niemieckie bomby. W 1940 r. ukrywający się z powodu żydowskiego pochodzenia Henryk Natanson potajemnie sprzedał folwark wraz z pałacem Henrykowi Witaczkowi, twórcy milanowskiego jedwabiu. Witaczek założył w Żółwinie plantację morwy. W 1948 r. znacjonalizowano należące do niego firmy. Do końca PRL Żółwin pozostawał jednym z najważniejszych ośrodków jedwabniczych w Polsce – uprawiano tu wyhodowaną przez Witaczka morwę wielkolistną żółwińską i jedwabniki, produkowano greny (jaja jedwabnika). Ulokowany w pałacu Zakład Badawczy Jedwabiu Naturalnego łączył prace naukowe z hodowlano-produkcyjnymi. Przez wiele lat placówką kierował wychowanek Witaczka – prof. Jerzy Kremky, ojciec Grażyny Adamskiej, autorki książki "Dwór w Żółwinie i jego tajemnice".

Dawny folwark Żółwin objęła reforma rolna, dużą część ziemi przekazano do Państwowego Gospodarstwa Rolnego Urszulin, w skład którego włączono też folwark Kopana. Wieś zelektryfikowano, uruchomiono w niej bazę maszyn rolniczych należącą do Spółdzielni Kółek Rolniczych, na rogu Nadarzyńskiej i Kasztanowej otwarto sklep Gminnej Spółdzielni i zbudowano strażnicę Ochotniczej Straży Pożarnej. Remizę wznoszono w czynie społecznym, podobnie jak szkołę podstawową kierowaną przez wiele lat przez Józefa Owczarka. Przy obecnej ul. Południowej urządzono bazę magazynową Domów Towarowych "Centrum" w Warszawie, w pobliżu ulokowały się prywatne fermy kurze. Ułożono asfalt na obecnej Kasztanowej, Słonecznej, Nadarzyńskiej i Południowej, uruchomiono komunikację autobusową.

Większość żółwińskich rolników była dwuzawodowa – uprawiali ziemię, a równocześnie pracowali w zakładach przemysłowych w Grodzisku Mazowieckim, Pruszkowie, Piastowie, Warszawie.

Pierwsze lata transformacji okazały się dla "chłoporobotniczego" Żółwina najtrudniejsze: gwałtownie spadła opłacalność produkcji w małych gospodarstwach rolnych, zlikwidowano PGR Urszulin, Zakład Badawczy Jedwabiu Naturalnego, magazyny Domów Towarowych "Centrum" oraz szereg przedsiębiorstw przemysłowych dających pracę mieszkańcom Żółwina.

O rozwoju wsi zdecydowała moda na posiadanie domku z ogródkiem za miastem. Żółwińskie nieurodzajne pola i podmokłe łąki okazały się pożądanym terenem budowlanym. Na ich wartość ma wpływ bliska odległość od Warszawy, coraz dogodniejsze połączenia komunikacyjne ze stolicą, brak ruchliwych przelotowych dróg oraz atrakcyjne położenie między prestiżową Podkową Leśną a malowniczymi Lasami Nadarzyńskimi. W latach 90. nadano nazwy ulicom, podkreślając "miejskość" Żółwina.

W 1990 r




barometr

Jakie jest twoje ulubione miejsce spacerów?

Las Młochowski
Teren ANR przy Szkolnej
Podkowa Leśna
Las między Słoneczną a Szkolną



podpatrzone






partnerzy   |   kontakt

Żółwin pl - serwis internetowy mieszkańców Żółwina - © 2018 IKE - Usługi Literackie


Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0